Με την Big Momma γνωριστήκαμε πριν λίγες μέρες κοντά στο σπίτι μου και το σπίτι της. Επέστρεφε από το supermarket και περπατούσα λίγα μέτρα πίσω της. Όταν σχίστηκε μια σακούλα της έτρεξα να την βοηθήσω. Είχα μαζί μου τη τσάντα της ανακύκλωσης οπότε βάλαμε τα πράγματά της εκεί και τα κουβαλήσαμε σπίτι της. Με κάλεσε για τσάι αφού τη βοήθησα. Εννοείται ότι δέχτηκα.
Ήρθε από τη Νιγηρία πριν 6 χρόνια. Έχει 4 παιδιά, 2 γιους και 2 κόρες. Απεχθάνεται την Αγγλία. Τον καιρό, τους ανθρώπους, το πόσο περίπλοκες είναι οι ζωές εδώ και πόσο ανύπαρκτες οι οικογένειες. Της αρέσει το πράσινο όμως, τα πάρκα, τα παλιά κτίρια και το ότι για ασήμαντες αφορμές οι Άγγλοι ρίχνουν πυροτεχνήματα.
Η παρουσία της είναι τόσο επιβλητική, σχεδόν σου προκαλεί δέος. Έχει τεράστιο πλατύ γλυκό χαμόγελο, φωνή μπάσα γκοσπελική, γελά δυνατά και εγκάρδια και έχει ταμπεραμέντο Αφρικανομεσογειακό, δηλαδή είναι φιλόξενη και φιλική χωρίς να υπολογίζει ηλίθια κοινωνικά όρια. Και φυσικά είναι τόσο μα τόσο όμορφη.
Της έταξα σπαναχοτυρόπιτα για την Παρασκευή. Μου έταξε dodo. Κάποιες φορές μόνο οι άνθρωποι μπορούν να μας δώσουν τόση χαρά.






