Το φλερτ που έγινε πήδημα…

14 01 2007

“Κατ’ αυτόν όμως τον τρόπον παρασυρόμεθα από μίαν επικίνδυνον έπαρσιν και θεωρούντες τας δάφνας μας ασπίδας ικανάς να μας προστατεύσουν εναντίον οιουδήποτε, ακολουθούμεν μίαν ρωμαντικήν πολιτικήν μέσα εις μίαν ρεαλιστικώτατην Ευρώπην. Από υπερβολικόν πατριωτισμόν καταντούμε οι μόνοι μη ρεαλισταί, προκαλούμεν την έχθραν όλων των γειτόνων μας και Κύριος οίδε εάν η στάσις μας δεν κλονίσει την θέσιν μαε και πλησίον των πράγματι ισχυρών της γης”.

Ευάγγελος Αβέρωφ, Ρώμη, 9/12/1944

Δεν θυμάμαι που βρήκα το πιο πάνω κομμάτι και δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία, κατά τη γνώμη μου, είναι πως κάθε φορά που το διαβάζω βλέπω την κατάσταση της Κύπρου μέσα. Εφαρμόζει απόλυτα στη σημερινή εξωτερική πολιτική του Τάσσου και των ακολούθων του. Νομιζόμενος ότι έχει τη δύναμη στα χέρια του, ότι είναι ικανός να αντιμετωπίσει τον οποιονδήποτε κίνδυνο (αν βεβαίως τον αντιληφθεί), επιδεικνύοντας (στην κυριολεξία) έναν πατριωτισμό που δεν του ταιριάζει και δεν έχει θέση στην ευρωπαϊκή, πλέον, Κύπρο, οδηγεί τον τόπο σε καταστάσεις που μόνο καταστροφικές μπορούν να χαρακτηριστούν.

Ποιος νομίζει ότι είναι για να προβάλλει εαυτόν ως τον τελευταίο των πατριωτών;

Ποιος νομίζει ότι είναι και προκαλεί άπαντες, εντός και εκτός, με τις δηλώσεις του;

Ποιος νομίζει ότι είναι και χρησιμοποιεί την προεδρική καρέκλα μόνο για να…κάθεται;

Σαν νέος άνθρωπος δεν έχω δει ακόμα απολύτως τίποτα από τον κύριο Παπαδόπουλο (εκτός που τα ουάου ρεπορτάζ που τις διακοπές του στην Κίνα..). Το έργο του είναι κάτι λιγότερο από μηδαμινό. Κάνει όσα λιγότερα μπορεί. Το Κυπριακό το έπνιξαν τα δάκρυά του του προεδρικού διαγγέλματος. Την Παιδεία την πέταξε μαζί με τα απόρρητα του υπουργείου Υγείας. Το ρουσφέτι κοντεύει να γίνει κίτρινες πποστ ιτ κολλούες που θα διακοσμούν το ψυγείο του με μαγνητάκια του ΔΗΚΟ μπας και ξεχάσει να φροντίσει να πιάσει προαγωγή ο Τάδε Τάδε. Η ευρωπαϊκή ταυτότητα της Κύπρου απέχει μακράν από την νοοτροπία των Κυπρίων, χωρίς να φταίνε αυτοί αλλά η απουσία ενημέρωσης και διαφώτισης.

Τις πταίει;

Όλοι αυτοί που τυφλά ψήφισαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Αν είμαστε τόσο χαζοί σαν λαός που δεν είδαμε τουλάχιστον ότι κάτι δεν πάει καλά όταν το ΑΚΕΛ φλέρταρε με το ΔΗΚΟ και τους ψηφίσαμε κι από πάνω, τότε αυτό το φλέρτ που εξελίχθηκε σε πήδημα μας αξίζει.





New Year’s ReVolutions!

2 01 2007

Οι αποφάσεις και οι δηλώσεις που κάνουμε στην αρχή κάθε καινούριου χρόνου έχουμε μάθει ότι πρέπει να είναι αποφασιστικές, δυναμικές, γεμάτες αυτοπεποίθηση και θάρρος. Με λίγα λόγια, αντί New Year’s Resolutions μήπως θα έπρεπε να λέγονται New Year’s Revolutions;

Όπως και να ‘χει, κάθε αρχή του χρόνου λέω ότι θα τρώω λιγότερο, θα τρέχω λιγότερο με το αυτοκίνητο, θα βγαίνω λιγότερο (για να διαβάζω περισσότερο), θα βρίζω λιγότερο, θα θυμώνω λιγότερο, θα τεμπελιάζω λιγότερο τις Κυριακές, θα αγχώνομαι λιγότερο τις καθημερινές και πάει λέγοντας. Τι διάολο; Θα γίνει καλύτερη η ζωή μου άμα γίνουν όλα λιγότερα;

New Year 2007 Revolutions:

  1. Θα ζω περισσότερο
  2. Εμπέδωσε το 1!

Υ.Γ. Αν τα blogs είναι όπως το Χ.Α.Κ. ελπίζω να μην επένδυσα αργά. (τζαι ελπίζω οι μετοχές μου να μεν εν όπως τζείνες της Δήμητρας!!!)