Νέα σχέση αρχίζει ανάμεσά μας…

3 02 2007

Νέα σχέση αρχίζει ανάμεσά μας λαλεί η διαφήμιση της Λαϊκής Τράπεζας τωρά που την εγόρασεν η Μαρφίν. Μάλιστα. Είναι αλήθεια. Το επιβεβαιώνω. Νέα σχέση αρχίζει ανάμεσά μας. Σχέση μίσους. Και αυτό διότι η (Μα)Λαϊκή αποφάσισεν να κάμει τα νεύρα μας κιθάρα τζαι να παίζει σαν να τζαι εν ο Κκάρλος Σαντάνα.

Μέσα του Σεπτέμβρη του 2006 πιάννουν με τηλέφωνο που τη Λαϊκή.

-Κυρία Νευροπούλου;

-Εγώ είμαι.

-Κυρία Νευροπούλου η πιστωτική σας κάρτα είναι χάι ρισκ και πρέπει να ακυρωθεί. Συμφωνείτε; λαλεί κοφτά τζαι κρυόκωλα μια γυναικεία προς τραβεστί φωνή στην άλλην πλευράν της γραμμής.

-Α;;!

-Κυρία Νευροπούλου η πιστωτική σας κάρτα είναι χάι ρισκ και πρέπει να ακυρωθεί. Συμφωνείτε;

-Συγγνώμην επειδή είμαι ολίγον άσχετη..τι εννοείτε είναι χάι ρισκ τζαι πρέπει να ακυρωθεί;

-Η κάρτα σας βρίσκεται στον κατάλογο της Τζέι Σι Σι των πιστωτικών καρτών που διατρέχουν κίνδυνο κλοπής.

Σε αυτό το σημείο διαπιστώνω ότι η κυρία ήταν όπως τζείνες τες γεναίτζες στο Στέπφορτ Γουάιφς. Ρομπότ.

-Μάλιστα. Καλάν, πόθεν εις τα πόθεν;

-Δεν ξέρω.

-Τζαι πρέπει να σας πω αν συμφωνώ; Δηλαδή αν δεν συμφωνώ;

-Θα ακυρωθεί.

-Α οκκέι…δημοκρατικά δηλαδή. Επιάσετε με να με ρωτήσετε τη γνώμη μου οξά για να μου πείτε ποια εν η γνώμη μου;

-Δεν ξέρω.

Όπως καταλαβαίνετε η μάχη ήταν άνιση…

-Οκκέι κυρία. Ακυρώστε την άμπα τζαι φάει μου κανένας τες 4 λίρες που έχω μέσα.

-Η καινούρια σας κάρτα θα εκδοθεί εντός μιας εβδομάδας. Να σας την αποστείλουμε στην οικία σας;

-Ε ναι.

Τζαι ττακ κλείει μου το τηλέφωνο.

Περνά μια εβδομάδα, περνούν δκυό τζαι κάρτα πούποτε. Πιάνω τους τηλέφωνο.

-Γεια σας. Είμαι η Νευρική Νευροπούλου τζαι ακυρώσετε μου την κάρτα μου πριν 2 βδομάδες τζαι είπετε μου εν να μου στείλετε την καινούρια αλλά ακόμα εν ήρτε.

-Την ταυτότητα σας…

Λαλώ της τζαι την ταυτότητα μου, περνούν 3-4 λεπτά σιωπής τζαι λαλεί μου:

-Είναι παράξενο το ότι δεν την πήρατε. Εδώ φαίνεται καθαρά ότι την πήρατε;

-Τι εννοείται φαίνεται καθαρά κυρία μου; Έσιει φωτογραφία με εμένα να κρατώ την τζαινούρκα μου κάρτα;

-Όχι δεν έχουμε φωτογραφίες των πελατών (πώς λέμε πέρα βρέσιει στην Καραμανιά σιονίζει;; Ακριβώς). Δείχνει όμως ότι την πιάσατε. Μήπως την πήρατε και δεν το προσέξατε;

-Κοίταξε να δεις κυρία. Μπορεί να πάρεις 1 κιλό τζαι να μεν το προσέξεις, όι μια πιστωτική. Εν την έπιασα, εν ήρτε, πώς το λαλούμε;!!

-Ναι ναι…δοκιμάστε σε 2-3 μέρες ξανά.

Τζαι ττακ κλείει μου τζαι τούτη το τηλέφωνο.

Περνούν 3 μέρες τζαι ξαναπιάνω. Απαντά μου άντρας τούτη τη φορά. Εξηγώ του τι έγινε τζαι λαλεί μου όλο ευγένεια ότι έγινε κάποιο λάθος τζαι δεν εφκήκε η κάρτα μου τζαι να περάσω σε 2 μέρες να την πιάσω που όποιο υποκατάστημα με βολεύκει. Πόμπα, σκέφτουμαι, εσυνεννοηθήκαμε επιτέλους. Λαλώ του ότι βολεύκει με το Πλατύ τζαι κλείω του εγώ το τηλέφωνο για να πάρω το αίμα μου πίσω.

Περνούν οι 2 μέρες τζαι πάω ολόχαρη τζι ολόπετη στη Λαϊκή στο Πλατύ. Γεια σας, γεια σας, λαλώ τους την κουβέντα τζαι περιμένω να ανοίξει ένα συρταρούι τζαι να εμφανιστεί η κάρτα μου που μέσα. Με συρταρούιν όμως αννοίει με τίποτε. Η κυρία λαλεί μου ότι δεν έσιει ιδέα.

-Μα τι σημαίνει εν έσιετε ιδέα;;; Έσιει ένα μήνα αφήκετε με χωρίς κάρτα τζαι είπαν μου να έρτω σήμερα που δαμέ να την πιάσω!!!

-Μάλιστα.

-Μεν μου λαλείς μάλιστα!!!

Έρκεται ο υπεύθυνος. Εξηγώ του, παίρνει με στο γραφείο του, ρωτά με αν θέλω καφέ, ζητά μου σιήλια συγγνώμη τζαι υπόσχεται μου ότι την επόμενην εφτομάδαν θα ήταν τζιαμέ η κάρτα μου.

Περνά η εφτομάδα, ξυπνώ που τα εφτά χαράματα για να προλάβω να πάω τζαι μάθημα. Πάω. Η κάρτα μου ήταν τζιαμέ. Ώσπου να προλάβω να την χαρώ λαλούν μου ότι τα τζαινούρκα μου ππιν εν ήταν τζιαμέ τζαι πρέπει να περιμένω 3 μέρες να μου τα στείλουν ταχυδρομικά. Λαλώ τους να μου τα δώσουν τζαι λαλούν μου απαγορεύεται (πώς λέμε “μαλακιζούμαστε”; Ακριβώς.). Τέλοσπάντων, ύστερα που 4 μέρες τελικά ήρταν τζαι τα ππιν τζαι η κάρτα μου έγινε γιούζαπολ. Ήταν ήδη τέλη του Οκτώβρη.

Πάω πριν καμιάν εφτομάαν τζαι κάμμω κατάθεση 300 λίρες. Είχα ήδη μέσα 50 λίρες. Πάω την επομένη να τραβήσω λεφτά στην ΑΤΜ τζαι δείχνει μου ότι έχω υπόλοιπο 150 λίρες. Παραμένω ψύχραιμη τζαι πιάννω στην Λαϊκή Τηλετράπεζα. Απαντά μου γεναίκα. Εξηγώ της τζαι με μια φυσικότητα λαλεί μου ότι εν ώσπου να κάμει ντικκλέαρ η επιταγή τζαι μέχρι τες 5 του Φλεβάρη εν να εν εντάξει. Οκκέι λαλώ, εν πολλοκαταλάβω που εν πολλοκαταλάβω, άστο τζαι βλέπουμε.

Πάω εχτές Στάρμπακς. Πάω να πληρώσω με την κάρτα μου επειδή εν είχα μετρητά. Ντικλάιντ λαλεί. Λαλώ του ξαναπέρνα την τζαι σίουρα έσιει. Λαλεί μου κάμμει το συχνά, άφηστα τζαι εν τζιερασμένα. Καλά λαλώ, αφού το κάμμει συχνά τζαι εν τζαι τζιερασμένα…

Πάω σήμερα να τραβήσω λεφτά. Βάλλω την καρτούα μου μέσα τζαι πάω να γράψω το ππιν μου. Άμπα τζαι!! “Your card has expired. It has been retained for safety reasons”. Η κάρτα μου λήγει Οχτώβρην του 2007…Φακκώ τους μιαν πας στην οθόνη, ξητιμάζω τους τζαι στην κκάμερα τζαι φεύκω χτητζιασμένη που για ούλλο το Σαββατοκυρίακο εν να μείνω χωρίς λεφτά. Η 24/7 εξυπηρέτηση που χουμίζουνται ότι έχουν εννοείται ότι δεν συμπεριλαμβάνει τα Σαββατοκυρίακα οπότε το επόμενο (θερμό) επεισόδιο αναμένεται τη Δευτέρα…

Ττου μπι κκοντίνιουτ…





Μαγεία

2 02 2007

“Ο αέρας αντιλαλεί τις κραυγές μας, αλλά η συνήθεια είναι σπουδαίος σιγαστήρας.” Από το “Περιμένοντας τον Γκοντώ” του Σάμιουελ Μπέκετ