Συνήθως όταν μου στέλνουν chain letters διαολίζομαι, βρίζω το σόι εκείνου που μου το έστειλε, αν είναι εκείνες οι μέρες του μήνα
κάνω τα ιμέιλς του να πηγαίνουν κατευθείαν στα junk και
τελειώνει η υπόθεση. Αυτή τη φορά όμως θα ασχοληθώ. Θα σχολιάσω λέξη προς λέξη. Διότι αυτό δεν είναι ένα απλό γράμμα-αλυσίδα. Είναι ένα γράμμα κόντρα στο κατεστημένο, μια γροθιά στην καλοβολεμένη μας ζωούλα, ένα φως στο τούνελ της
μίζερης καθημερινότητάς μας, ένα μανιφέστο βλακείας με απλά λόγια.
Αρχίζουμε από τον τίτλο. «Θα έλεγες σ’αγαπώ;» Φυσικά, γιατί όχι; Πάμε παρακάτω.
«Σιγουρέψου ότι θα διαβάσεις το τέλος. Πια το άνοιξες!!!!!!!! Πρέπει να το διαβάσεις και να το κάνεις!!!!!!!!! Τώρα δεν μπορείς να κάνεις πίσω!!!!!!!……..Η αληθινή ιστορία στο τέλος είναι πολύ ωραία!!!!!!! Διάβαστο!»
Μάλιστα….Να σιγουρευτώ ότι θα διαβάσω το τέλος. Οπωσδήποτε!! Θα πάω μέχρι το τέλος του email αλλά θα συνεχίσω να κάνω σκρολ ντάουν τζιαστ ιν κκέις! Ποτέ δεν ξέρεις ποιο ύπουλο χέρι μπορεί να έπιασε το τέλος και να το έβαλε αλλού! Καλού κακού θα κοιτάξω και πίσω από την οθόνη και κάτω από το ποντίκι μήπως έχει κι άλλο τέλος κρυμμένο
εκεί! Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται με αυτά τα μαγικά chain letters! Προσέχουμε για να έχουμε. Και συνεχίζουμε με αμείωτο κέφι. Πια το άνοιξα. Ναι, το ομολογώ. Το άνοιξα. Δεν υπάρχει επιστροφή, μην γυρίσεις τίποτα μη ζητήσεις! Κάτι σαν τους πρόσφυγες. Τελοσπάντων, αφού το άνοιξες πρέπει να το διαβάσεις και να το κάνεις! Πρέπει! Επιβάλλεται! Αλίμονο! Προφανώς ακολουθούμε τη λογική «την γκάστρωσες; Παντρέψου την». Πολύ ωραία. Αφού δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά και οι διαδικασίες είναι δημοκρατικές θα το διαβάσω η έρμη. Α! Ευτυχώς που η ιστορία στο τέλος είναι και αληθινή και πολύ ωραία! Ε χωρίς κέρδος κέρατα γίνεται; Δε γίνεται! Υπέροχα!
Ακολουθεί η Περίπτωση 1.
«Η Kelley Sedey είχε μια μεγάλη επιθυμία, ο φίλος της με τον οποίο έβγαινε 3 χρόνια να της ζητούσε να τον παντρευτεί. Μια μέρα καθώς έτρωγε το μεσημεριανό της έλαβε την πρόταση γάμου.»
Όπως μάλλον έχετε διαπιστώσει ο συγγραφέας μιλά με ντοκουμέντα! Αναφέρει ονόματα, ακριβείς λεπτομέρειες. Η πρόταση γάμου έγινε καθώς η Kelley έτρωγε το μεσημεριανό της, το οποίο δεν αποκαλύπτεται τι ήταν για λόγους διαφύλαξης προσωπικών δεδομένων, αντιλαμβάνεστε. Ελπίζω μόνο να μην έτρωγε οτιδήποτε με κρεμμύδι ή σκόρδο ή κανένα φαί που προκαλεί αέρια. Ε μην το ξεφτιλίσουμε και τελείως.
«Εκείνη πολύ ευτυχισμένη δέχτηκε. Όμως έπρεπε να φύγει γιατί είχε μια συνεδρίαση μετά από 20 λεπτά. Όταν έφτασε στο γραφείο της πρόσεξε ότι στον υπολογιστή της είχε ένα e-mail, το είδε και ήταν από τους τρελούς τους φίλους της, όμως μετά είδε ένα που ποτέ πριν δεν είχε ξαναλάβει. Ήταν αυτό το γράμμα.»
Ε φυσικά και δέχτηκε πολύ ευτυχισμένη. 3 χρόνια περίμενε
την πρόταση γάμου! Τι κρίμα όμως που έπρεπε να φύγει για τη γαμημένη
συνεδρίαση. Εδώ προφανώς ο συγγραφέας θέλει να δείξει με πλάγιο τρόπο την
εισβολή της εργασιομανίας στη ζωή μας και τον θάνατο του ρομάντζου. Μα να της
κάνει πρόταση γάμου και αυτή να φεύγει για τη συνεδρίαση; Αμάν κι αυτή η Kelley. Δεν διάβασε
ποτέ της Χρύσα Δημουλίδου;;; Όπως και να ‘χει η Kelley φτάνει
στο γραφείο και «τυχαία» κοιτάζει τον υπολογιστή της. Προφανώς διότι οι άλλοι
δεν είχαν μαζευτεί ακόμα για την συνεδρίαση και τους περίμενε. Και τσουπ! Να
σου ένα ίμειλ. Ήταν από τους τρελούς της φίλους. Οι τρελοί της φίλοι μάλλον
ήταν ομαδικώς για διακοπές και την έκαναν καζούρα μέσω ιμέιλ. Άλλη μια
κοινωνική μάστιγα που θέλει να θίξει ο συγγραφέας. Η έλλειψη πραγματικών και
«νούσιμων» φίλων τη σήμερον ημέρα. Κι εκεί που δεν ξέρεις από που θα σου ‘ρθει
το σασπένς κορυφώνεται. Η ηρωίδα μας βλέπει άλλο ένα ιμέιλ…το οποίο δεν είχε
λάβει ποτέ πριν…ήταν αυτό το ιμέιλ…τούτη η φάση θυμίζει μου τις κλισέ
σκηνές σε όλα τα έργα που σέβονται τον εαυτό τους όπου ο πρωταγωνιστής ψάχνει
να βρει κάτι (συνήθως ένα φάκελο) και εκεί που νομίζεις ότι έψαξε παντού, πάει
τελείωσε δεν θα τον βρει κοιτάζει σε μια γωνίτσα στη βιβλιοθήκη και να σου ο
φάκελος. Ουάο τον βρήκε! Τι θα γίνει τώρα;;;;;
«Εκείνη το έσβησε χωρίς καν να το διαβάσει… μεγάλο λάθος. Αργότερα, εκείνη τη νύχτα έλαβε ένα τηλεφώνημα από την
αστυνομία ήταν για τον David. Είχε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, δεν επέζησε. Αν
εκείνη έστελνε το γράμμα σε άλλα δέκα άτομα ο David δεν θα ήταν
νεκρός.»
Ηλίθια Kelley!! Τι έγινε μωρή; Είδες το αφεντικό να
έρχεται για τη συνεδρίαση και βιάστηκες να πας; Και καλά να βιαστείς να πας,
ήταν ανάγκη να σβήσεις το μαγικό ιμέιλ; Ας το κράταγες για να το δεις μετά. Εσύ
φταις που πέθανε ο David! Αν έστελνες το γράμμα σε άλλα δέκα άτομα ο David σήμερα
θα ήταν μαζί μας…Αν δεν υπήρχανε οι ΚΝΙτες κι η ηρωίνη, αν δηλαδή η γιαγιά
μου είχε ρουλεμάν…
Κι επειδή ο συγγραφέας μας δεν αφήνει περιθώρια
αμφισβήτησης παραθέτει και δεύτερη περίπτωση για να κλείσει τα στόματα όλων
εκείνων που δεν πιστεύουν εύκολα και ουσιαστικά για να μας πείσει και να μας
προστατεύσει από το κακό που παραμονεύει αν εμείς δεν στείλουμε το ιμέιλ σε 10
άτομα και άνω…
Περίπτωση 2
«Η Katie Robbenson έλαβε αυτό το
γράμμα και επειδή ήταν προληπτική το έστειλε σε μερικούς φίλους της, (όχι σε
όλους). Είχε αρκετές ηλεκτρονικές διευθύνσεις για να το στείλει στους 10 που
έπρεπε, αλλά δεν το έκανε.»
Είναι ξεκάθαρο ότι η Katie δεν
ήταν όσο προληπτική έπρεπε να είναι…γιατί βρε Καιτούλα μου; Αφού είχες
αρκετές διευθύνσεις…κρίμα, πολύ κρίμα…
«Τρεις μέρες μετά, η Katie πήγε σε ένα
πάρτι φίλων της. Μετά από κείνη τη νύχτα όταν έβγαινε από το αυτοκίνητό της για
να πάει σπίτι της, δολοφονήθηκε από το χτύπημα ενός μεθυσμένου οδηγού. Αν
εκείνη έστελνε το γράμμα σε όλους όσους έπρεπε… θα ήταν ζωντανή.»
Εδώ ο Φώσκολος υποκλίνεται. Πήγε η Καιτούλα στο πάρτυ,
διασκέδασε, πήγε σπίτι και ακριβώς έξω απ’το σπίτι «δολοφονήθηκε» από τον
μεθυσμένο οδηγό…Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι αν η
Καίτη είχε στείλει το ιμέιλ σε όσα άτομα έπρεπε ο μεθυσμένος οδηγός δεν θα
μεθούσε και δεν θα την «δολοφονούσε». Και σήμερα η Katie θα
ήταν μαζί μας, κι αυτή κι ο David κι ο
μεθυσμένος οδηγός και η workaholic Kelley. Άτιμη ζωή!
Φτάνουμε αισίως στην τρίτη περίπτωση.
Περίπτωση 3
«Ο Richard S. Willis
έστειλε αυτό το μήνυμα, 45 λεπτά μετά που το διάβασε. Σε λιγότερο από 4 ώρες,
περπατούσε μόνος του στο δρόμο, ίσως περπατούσε μόνος για να πάει στην
συνέντευξη που είχε για δουλειά, όταν ξαφνικά συναντήθηκε με την Cynthia Bell.Εκείνη
ήταν ο μυστικός του έρωτας για 5 χρόνια, εκείνη μόλις τον είδε, του είπε όλα
όσα ένιωθε, που τα είχε φυλαγμένα δύο χρόνια, τρεις μέρες μετά, της έκανε
πρόταση γάμου και παντρευτήκαν.
Η Cynthia και ο Richard ακόμα είναι
μαζί και έχουν τρία όμορφα παιδία. Ήταν ευτυχισμένοι για πάντα.»
Αν και διακρίνω ένα σεξιστικό διαχωρισμό εκ μέρους του
συγγραφέα (δηλαδή τι θες να μας πεις ρε φίλε; Ότι οι γυναίκες τόσο βλαμμένες
είναι που αγνόησαν το ιμέιλ ενώ ο άντρας έκανε το σωστό;) η πραγματική αυτή
ιστορία αγάπης με συγκλόνισε. Ο Richard έστειλε το γράμμα
πάρακατω. Σε όσους έπρεπε και εντός του χρονικού πλαισίου. Εύγε Ριχάρδε! Και να
τα αποτελέσματα! Περπατούσε μόνος κι έρημος στον δρόμο, σαν τον κούκκουφο.
Πήγαινε σε συνέντευξη για δουλειά. Άρα ψαχνόταν και επαγγελματικά! Και ξαφνικά,
βλέπει την Cynthia…ο
μυστικός έρωτάς του των τελευταίων 5 χρόνων. Και εκείνη μόλις τον είδε, μες στο
δρόμο, του είπε όλα όσα είχε φυλαγμένα για 2 χρόνια. Δηλαδή εκείνος την
αγαπούσε τα τελευταία πέντε χρόνια, εκείνη τα τελευταία δύο χρόνια. Άρα του
πήρε τρία χρόνια να την κατακτήσει. Δύσκολη γκόμενα. Αλλά να του τα ξεράσει όλα
μέσα στο δρόμο έτσι στο άσχετο. «Γεια σου Ριχάρδε, είμαι ερωτευμένη εδώ και δύο
χρόνια μαζί σου, σε θέλω σαν κολασμένη το κορμί μου εσένα περιμένει!!!».
Μεθυσμένη γκόμενα. Ο Ριχάρδος κράτησε χαρακτήρα. Όχι μια, όχι δύο, τρεις
ολόκληρες μέρες μετά της έκανε την πρόταση! Χα! Εκείνη ευτυχώς δέχτηκε. Ελπίζω
να μην έφυγε για συνεδρίαση αμέσως μετά!!! Η Σύνθια και ο Ριχάρδος μας, το
αγαπημένο αυτό ζευγάρι αλά Αλίκη-Δημήτρης είναι ακόμα μαζί. Και έχουν και τρία
παιδιά! Άρα δικαιούνται ΚΑΙ επίδομα!!! Και τα παιδιά τους είναι ΚΑΙ όμορφα! Η
απόλυτη ευτυχία. Ζήτω!!! Αλλά, μια στιγμή…ήταν ευτυχισμένοι;;; Τι εννοεί;
Μήπως έγινε κάτι που θα το μάθουμε σε ένα επόμενο chain letter; Αχ
όχι!!! Αφού ο Ριχάρδος έκανε αυτό που έπρεπε!!! Μήπως υπάρχει κάποιο conspiracy theory που
δεν μπορούμε να δούμε; Τι μας επιφυλάσσει το πολυδιαφημισμένο και καλά
προμοταρισμένο τέλος του συγκλονιστικού αυτού chain letter; Stay tuned!!!
Powered by ScribeFire.
