Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. «Σε ένα τέταρτο είμαι σπίτι σου. Καφέ.» Έθεσα σε ετοιμότητα τα μεγάλα φλιτζάνια του καφέ. Δέκα λεπτά αργότερα χτύπησε το κουδούνι. Μπήκε μέσα απότομα. Κάθισε κι αμέσως άναψε τσιγάρο. Άφησα μπροστά της τον καφέ τζαι ετοιμάστηκα για μεγάλης διάρκειας συζήτηση στην οποία δεν θα ήμουν ο συνομιλητής αλλά ο πολύτιμος ακροατής.
- Επρόσεξες ποττέ πώς αλλάσσουν οι ζωές μας που τη μιά στιγμή στην άλλη; Αλλά τζαι το πώς αλλάσσουν σταδιακά τζι ανεπαίσθητα; Ώσπου ξυπνάς μια μέρα, θωρείς πίσω, κάμεις τη σύγκριση τζαι παλαβώνεις. Θυμάσαι πώς ήμουν πρόπερσι μαζί του; Χαρούμενη, γεμάτη όρεξη, χωρίς καμιά ιδιοτροπία, πράμα απίστευτο για μια πελλοεκκεντρική όπως εγώ. Εν εδίουν σημασία σε μαλακίες. Εζούσα. Τούτο ένι. Ήμουν ζωντανή. Τώρα τι είμαι; Μια χωρισμένη. Μια ηττημένη καλλίτερα. Τζαι εν να πρέπει να διώ εξηγήσεις στους γονιούς μου, στα αδέρφια μου, σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς, συνάδελφους τζαι κυρίως στες ύαινες τες συναδέλφισσες μου. Όπως τους παράγοντες τζαι τους προπονητές των ομάδων ένα πράμα. Έχασα το μάτς τζαι τωρά πρέπει σιού τζαι καλά να κάτσω αμέσως πάνω σε μια καρέκλα τζαι μπροστά μου να έχω μια φάουσα μικρόφωνα τζαι να δώσω εξηγήσεις τζαι να απαντώ ερωτήσεις τζαι να πω τι έφταιξε τζαι τι όι, τι έκαμε, τι εν έκαμα και τι σκοπεύκω να κάμω ποδά τζαι να πάει. Θωρώ με να αγριεύκω όπως τζείνον τον κκέλη της Ανόρθωσης πέρσι. Τον Κετσπάγια. Τζαι εν μας εκανούσαν ούλλα τα άλλα η σχέση μας ήταν τζαι πρώτης κατηγορίας. Εν τζαι εφκαίναμε απλώς. Επηένναμε για σοβαρά πράματα. Κρεμμάλα φιλενάδα. Τζαι είσιε ξεκινήσει να μου καλαρέσκει τζιόλας η ιδέα. Εβολεύτηκα που λαλούν. Εγνωριστήκαν και οι συμπέθεροι, εδώσαν το οκκέι τζαι οι δκυο πλευρές. Τζαι ύστερα σιγά σιγά εγνωρίστηκαν τζαι οι συγγενείς μας. Άμπα τζαι χάσει κανένας το θέαμα. Τζαι να σου τζαι οι πυκνότατες κοινές εξόδοι. Ρε γάμος ήταν, πάρτι γενεθλίων, βαφτίσια, γιου νέιμ ιτ. Παντού επήαμε μαζί. Τζαι διακοπές με την αρφή του τζαι τον άντρα της τζαι κάτι πρώτα ξαδέρφια του. Ήταν οφφίσιαλ αφού. Ως τζαι στο τραπέζι που έκαμε μια πρώτη του ανιψιά για τα γενέθλια του γιου της επήαμε μαζί. Φαντάζεσαι το; Εγώ η ανεξάρτητη. Που έκαμα πλάκα ότι αν εζούσα τον τζαιρό του Μακάριου θα τον υποστήριζα φανατικά μόνο τζαι μόνο που επήε με τους…αδέσμευτους!!! Λούθου τα τωρά.
Έκαμεν μια παύση. Άναψε τζι άλλο τσιάρο. Όσην ώραν τα ελάλεν τούτα εκάπνιζε σαν την Κανέλλη τζι έπιννε τον καφέ της νευρικά. Εκρατούσε το ποτήρι συνέχεια τζαι το βλέμμα της ήταν τέλια απροσδιόριστο. Τα μάθκια της εγεμώναν τζαι μετά επεισμώναν. Τα σιείλη της ετρέμαν τζαι το ίδιο τζαι τα πόδκια της. Έβλεπα μια άλλη μπροστά μου. Μια γεναίκα έτοιμην να καταρρεύσει που ώρα της ώρας της. Εθωρούσα την τζαι επερίμενα να σωρκαστεί χαμαί τζαι να ξεκινήσει να κλαίει ασταμάτητα. Σαν να τζαι ήξερε τι εσκέφτουμουν όμως, τζαι επείσμωνεν να με διαψεύσει. Το τελευταίο πράμα που ήθελε ήταν να φερτεί σαν μια γεναικούα. Εκαταλάβαινες το μόνο που τον τόνο της φωνής της. Όσην ώρα μου εμιλούσε εκρατούσε ένα τόνο στη φωνή της τζαι ούτε για λλίο εν εξέφυγε. Εμιλούσε σαν να τζαι έκαμμεν μιαν ανασκόπηση, σαν να τζαι απλά εδιηγήτουν σου μιαν ιστορία. Τόσο αποστασιοποιημένος ήταν ο τρόπος που εμιλούσε. Μόνο αν την έβλεπες εκαταλάβαινες πόσο επονούσε. Ξανάρχισε να μιλά. Τούτη τη φορά πιο έντονα.
- Τι έπρεπε να κάμω; Ότι εν συμβαίνει τίποτε; Έκαμα το. Έπαιζα πελλό. Ότι ούλλα εν εντάξει. Ότι εν να γινούν ούλλα όπως πριν. Φρούδες οι ελπίδες. Ή καλλίτερα, φλούδες. Μπανανόφλουδες για την ακρίβεια που τες επάτησα με πολλά μεγάλη αυτοπεποίθηση τζαι έφαα την χαμαί εντυπωσιακά. Ούλλα εν να γίνουν όπως πριν… Τούτο πρέπει να εν η μεγαλλίτερη μαλακία που ούλλοι πιστεύκουμε έστω τζαι μια φορά στη ζωή μας. Τα πράματα ποττέ ένεν τα ίδια μετά που κάποιο διάστημα. Ξεκινάς μια σχέση. Ο ενθουσιασμός τζαι η έκπληξη τζαι τζείνη η λαχτάρα έστω να δεις τον άλλο στους 3 άτε 4 μήνες περνά, ξιθωρκάζει. Κάμεις μια φίλη ή ένα φίλο. Στον χρόνο αν είσαστε φίλοι ακόμα αντιμετωπίζετε διαφορετικά ο ένας τον άλλο. Έτσι ένι. Τίποτε εν γίνεται όπως ήταν πρώτα. Εν όπως τον άνθρωπο. Μεγαλώνει. Εν μπορεί ποτέ να γινεί όπως πριν. Τζαι αν το προσπαθήσει συνήθως καταλήγει να γίνεται μια καρικατούρα του ίδιου του του εαυτού. Εν άντεξα Ρωξάνη. Καλλίτερα να είμαι η ανύπαντρη που περνά καλά παρά η παντρεμένη που προσποιείται. Άμα ακόμα εν επαντρευτήκαμε τζι εγώ επροσποιούμουν τι ήταν να γίνει πιο μετά; Να μείνω, ή καλλίττερα να γίνω δυστυχισμένη μια ζωή απλά τζαι μόνο για να ικανοποιήσω τες προσδοκίες των άλλων; Εγώ εν είμαι μια βέρα. Μια ακριβή δεξίωση, νυφικά τζαι μπομπονιέρες. Εν θέλω να γίνω οι προσδοκίες των άλλων. Θέλω να είμαι εγώ. Τα συναισθήματα μου τζαι οι σκέψεις μου. Οι πράξεις τζαι οι αποφάσεις οι δικές μου. Εν θέλω να συμβιβάσω τον εαυτό μου στη ζωή μου. Θέλω να φτιάξω τη ζωή μου στα μέτρα του εαυτού μου. Τζαι εν το λαλώ εγωιστικά, αλλά ρεαλιστικά. Τωρά τζαι να πάει εν μπορώ να αλλάξω τζαι να γινώ η υποταγμένη γυναικούλα που έν έσιει γνώμη τζαι θέλω απλά τζαι μόνο για να νιώθει πιο βαρετά τα αρτσίδκια του ο κάθε κκομπλεξικός. Επομένως η μόνη λύση είναι να έβρω ένα μη κκομπλεξικό που θα γουστάρει να εν μαζί μου.
Ήπιε μονορούφι όσο καφέ έμεινε, σηκώστηκε, έσασε την φούστα της τζαι τα μαλλιά της τζαι είπε μου να σαστώ για να φκούμε για ποτά. Το μόνο που μου ήρτε στο νου εν το τραγούδι του Μαζώ. Ανήκω σ’εμένα τζαι στα όνειρα μου. Ως τζιαμέ όμως. Γιατί μετά κάτι λαλεί για μοναξιά. Μοναξιά νιώθεις άμα πλήττεις. Τζι εμείς μια χαρά περνούμε. Τζαι μόνοι μας τζαι με παρέα. Τζαι ιδίως μετά που έχουμε κάμει μια ακόμα μεγάλη διαπίστωση που μόνο καλό μπορεί να μας κάμει.
Powered by ScribeFire.
