Είχαμε μια συζήτηση πριν 3-4 ποστ τζαι είμαι αδκιασερή.
Ο Νικολάκης ανακαλύπτει τα video games
Ο Νικολάκης πρωταγωνιστής σε σειρά του Τσιάκκα
Και μια ξένη παραγωγή: “Nikolakis comes out of the closet”
Ο Νικολάκης στο(υς) Satyricon (OST-μουσική επένδυση-σαλ μάιγια σαλαμά by Δάκης)
Στο Metal Hammer (Αυγ. ‘08 ) είπαν ότι το βαπόρι απ’ την Περσία πιάστηκε απ’ τον John Garcia. Hell yeah!!!
Ό,τι ακολουθεί πιο κάτω είναι πέρα για πέρα αληθινό. Enjoy!
1. Καταρχήν δηλώνεις ότι είσαι single. Γνωστοποιείς το δηλαδή με πόνο ψυχής σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς, συμμαθητές, συναδέλφους, άσχετους, ότι πλέον δεν είσαι σε σχέση με τον άντρα που όλο καμάρι έβαζες πριν λίγους μήνες-βδομάδες-μέρες ότι είσαι in a relationship.
2. Αλλάζεις επειγόντως profile picture διότι όταν πριν λίγους μήνες-βδομάδες-μέρες ήσουν όλο καμάρι in a relationship μαζί του, είπες να το κάμεις σετ τζαι έβαλες τζαι την φωτογραφία σας που είσαστε μαζί αγαπημένοι, περνάτε τέλεια, ήβρες φίλο, θωρκέται, ουάο να πελλάνετε γνωστοί (βλ. πρώην) και κυρίως γνωστές.
3. Βλέπεις ότι δεν σιουρκάζεσαι με την καινούρια φωτογραφία που έβαλες, άσε που σκέφτεσαι να βάλεις απλά μαύρο (αλλά μετά εν να δείξεις too desperate). Αλλάζεις ξανά την φωτογραφία. Η αυτοπεποίθηση σου σε θερμοκρασία Σιβηρίας.
4. Γράφεις στο status σου ένα μήνυμα με πολλά υπονοούμενα και ξεκάθαρα στοχευμένο σε ένα ευρύ audience. Καταρχήν σε τζείνον, για να του δείξεις τι σκέφτεσαι τζαι κυρίως ότι όντως σκέφτεσαι. Λαλείς του τζαι σε παρένθεση κάτι μόνον για τζείνον (τάχα δε με εκτίθεμαι για σένα σ’ ολόκληρο το Facebook. Βρε do you, do you???). Επίσης διάς τζαι ξεκάθαρα hints σε κάθε ενδιαφερόμενο για το τι έγινε. Στην προκειμένη περίπτωση η ηρωίδα μας πιστεύει ότι ο τύπος είχε πολλές απαιτήσεις από εκείνην, αυτή είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, μια μποέμισσα, μια wannabe Carrie Bradshaw, με τις ατέλειες και τα λάθη της. Δεν μπορεί να αλλάξει για εκείνον όσο κι αν τον αγαπά. Γιατί; Διότι έχει μάθει να αγαπάει και τον εαυτό της. In Χρύσα Δημουλίδου we trust.
5. Παράλληλα συνεχίζεις να κάνεις φίλους. Δεν θέλεις να δείχνεις ότι η ζωή σου έχει σταματήσει. Κάθε άλλο. Είπαμε, είσαι Carrie Bradshaw wannabe.
6. Πάνω απ’ όλα είσαι γυναίκα. Και οι γυναίκες οφείλουν να βάζουν το δράμα στη ζωή τους. Διότι χωρίς δράμα ένας χωρισμός είναι σαν Τσιάκκας χωρίς γερόντισσα. Σαν «Μίλα μου» χωρίς κατήχηση. Σαν «Άννα» χωρίς προσευχή and so on and so forth. Άρα αφού τον έχεις πάρει 20 φορές τηλέφωνο, του έχεις στείλει 10 μηνύματα και αυτός συνεχίζει να σε έχει στο κλάσιμο του λες ότι σου λείπει, σου λείπει γύρνα πίσω έρωτα αλήτη KAI μέσω Facebook!
7. Όσο εκείνος δεν σου απαντά, εσύ πλάθεις σενάρια. Δεν με θέλει, ο κώλος μου εγίνηκε κοφίνα, εν επειδή έχω σπυράκια, εν επειδή έκαμα τζοιλιά, εν επειδή σίουρα ήβρεν άλλη, εν επειδή έχω μεγάλη μύτη τζαι είναι σίουρα επειδή δεν με θέλει η μάνα του τζαι οι φίλοι του. Η αυτοπεποίθησή σου ακολουθεί την πορεία της λίμπιντο του Χιου Χέφνερ κι έτσι πέφτει, πέφτει, πέφτει κι εσύ αλλάζεις, αλλάζεις profile picture και σε τρομάζεις.
8. Εκείνος συνεχίζει να σε έχει στο κλάσιμο. Κυρίως διότι εσύ τα ‘δωσες όλα κι έμεινες στον άσο ενώ εκείνος είναι ένας εγωίσταρος. Αλλά η Βανδή δεν πάει. Ούτε ο Χατζηγιάννης. Ούτε ο Πλούταρχος. Κι επίσης θα φανείς κλαμένο μουνί αν βάλεις Αλκίνοο. Άρα παίζεις το γκοθού γκόμενα ψαγμένη, tormented troubled teenager. Καταφεύγεις σε σίγουρες λύσεις: Evanescence, HIM ή Within Temptation. Win-win situation.
9. Επιτέλους απαντά σου. Αναπτερώνονται οι ελπίδες σου. Επειδή σε έπιασε τηλέφωνο να σου εξηγήσει εμμέσως πλην σαφώς ότι είσαι πρήχτη-woman τζαι λαλεί σου πέρκι παραιτήσεις ότι ένεν εσύ που φταίεις και τα γνωστά παρελκόμενα με την άνωθεν εξήγηση χωρισμού, εσύ ακούεις ότι θέλει χρόνο τζαι αν του δείξεις λίη κατανόηση εν να τον κερδίσεις τζαι φυσικά η επικοινωνία μαζί σου μετά που σου είπε «παρέτα με ήσυχο, χωρίζουμε» σημαίνει ότι κάμετε προσπάθεια να τα ξανάβρετε. Άρα δηλώνεις το πανταχόθεν και προς πάσα κατεύθυνση ότι it’s complicated, δεν τελειώνει μια αγάπη μ’ ένα χωρισμό, εσείς δεν μπορεί να χωρίσετε, κάπου, κάπως, κάποιο λάθος κάνετε. Κι εσύ κρατείς ττίπεξ για τα λάθη του έρωτά σας. Τταππώνεις τους Evanescence. Τζαι πιντώννεις με Βανδή.
10. Στον συναισθηματικό σου Γολγοθά εννοείται ότι κλαίεσαι σε φίλες και φίλους. Τζαι ένας που τζείνους θέλει να σε πηδήξει, να η ευκαιρία του, συμπαραστέκεται σου. Ή μια που τζείνες εβαρέθηκε να σε θωρεί εσένα να έσιεις φίλο τζαι τζείνη όι, συμπαραστέκεται σου. Απλά πράματα. Ευχαριστείς θερμά τζαι αφήνεις την πόρτα ανοιχτή σε τζείνον ή νιώθεις λίο Carrie που παίρνει υποστήριξη που την κολλητή της σε ένα φαστ-φουντάδικο του Μανχάταν ξημερώματα. Αυτά είναι!
11. Οι προσπάθειες επανασύνδεσης αποτυγχάνουν παταγωδώς. Καταλαβαίνεις ότι σου είπε ψέματα, σου έριξε μαχαίρι κι εσύ τον αγάπησες με το σταυρό στο χέρι, τα αναπάντεχα ποτέ δεν τα αντέχεις, κακά τα ψέματα πονάς που δεν τον έχεις. Παρόλ’ αυτά, κι ενώ βρίσκεσαι σε emotional coma βρίσκεις το κουράγιο (που ομοιοκαταληκτεί με το μουράγιο και το ναυάγιο) να ενημερώσεις όλους όσους ενδιαφέρονται, οι οποίοι προφανώς θα είναι πολλοί ότι οι συνομιλίες επαναπροσέγγισης ναυάγησαν και είσαι πλέον μόνη κι αυτό σε πληγώνει κι αυτό σε πληγώνει (δες επόμενο point).
12. Συνεχίζεις την αλά goth προσέγγιση, παρόλο που δεν πέτυχε το target audience σου, διότι προφανώς τώρα έχεις άλλο target audience. Θα τον ξεπεράσεις, αλήθεια θα τον ξεπεράσεις, θα πονέσεις, θα κλάψεις και μες στη τρέλα θα γελάσεις, θα τον ξεπεράσεις, θα δώσεις τόπο στην οργή κι απλά θα προσπεράσεις (I’m a break-up jukebox!!!). Δείχνεις την απελπισία σου με τρόπο που δείχνει ότι είσαι μια βαθιά εναλλακτική ρομαντική κοπέλα (yeah right), αλλά in the name of the fairies (somebody shoot me) δεν δείχνεις απελπισμένη.
13. Συνεχίζεις τη ζωή σου κανονικά. Χώνεσαι στη ρουτίνα για να τον ξεπεράσεις. Παίζεις με το ζώο σου στο Facebook και σιγά σιγά χαλαρώνεις. Αρχίζεις και πάλι να είσαι ο εαυτός σου. Μπαίνεις στην αρένα του φλερτ δειλά. Γράφεις ένα μήνυμα στον τοίχο (το wall κάποιου εννοείται, δεν θα γίνεις και Ρόκκος με σπρέι στους τοίχους καρδιές να ζωγραφίζεις). Νιώθεις και πάλι fabulous. Αποφασίζεις να του δείξεις τι έχει χάσει. Είσαι νοικοτζυρά, θα μαειρέψεις κάτι σπέσιαλ για τις φιλενάδες σου που είναι κι αυτές single and fabulous όπως εσύ (coincidence? I think not!).
14. Αποφασίζεις ότι το πένθος δεν σου ταιριάζει. Είσαι γυναίκα που ξέρει τι κάμει (τζαι μαζί με σένα ξέρει τζαι το υπόλοιπο Facebook ακριβώς τι κάμεις). Του γράφεις ένα «άντε γεια μαλάκα» αλλά με τρόπο που δείχνει ότι είσαι χοτ γκόμενα στο goth κυλιόμενη τζαι φυσικά εσύ επέλεξες να χωρίσετε επειδή ανήκεις σε σένα και στα όνειρά σου, διότι όπως και να το κάμουμε πλέον έχεις ένα στυλ, ένα πρεστίζ να υποστηρίξεις. Μπράβο κοπέλα μου! Τα κατάφερες! Η Χρύσα Δημουλίδου θα ήτο υπερήφανη! Who’s next?? Πιάστε σειρά!!!
Εν μέλιν αξητσάννιστον, φως μου, τα μαύρα μμάδκια σου
‘μμα τζαι καρφκιά πυρούμενα οι άγγρες, τα γινάθκια σου.
Εις τον λαιμόν μου σαν μαρτίν μο’ ‘σεις ρεμμένον άλυσον,
παίρνεις με μιαν στην κόλασην τζαι μιαν μες στον παράδεισον.
Έννα με δώσεις για σφαήν, εννά με ‘φήσεις ταίριν σου;…
όπου με σύρεις, μια πετρού άψυσιη μες στο σιέριν σου…
“Όπως θέλεις” – απόσπασμα
Εν είσαι μάνας γέννημαν μ’ αδρώπου σπέρμαν… όι!
Εσέναν τα μοισίθκια σου με τους αντζέλους μοιάζουν
τζι εν ο Θεός που σ’ έπεψεν στην γη να σε θαμμάζουν,
τζι ούλλους ο μαύρος έρωτας για σέναν να τους τρώει.
Άφησ’ το ούλλους πέμπεις μας κατά σειράν της γης
τζαι πλάσμαν εν εβρέθηκεν ‘κόμα να σε παιδέψει,
γιατί του νήλιου ποιός έσιει καρκιάν να του κοντέψει,
εν’ τόσον μάκρος τζι εν μπορείς πολλήν ώραν να δεις.
“Εσκέφτηκεν καλά” – απόσπασμα
Δκιαβάζω εχτές στον Πολίτη: “Φαντάρος άδειασε τη γεμιστήρα του G3 εναντίον οικίας στο Φρέναρος. Τα πολλά προβλήματα που αντιμετώπιζε εθνοφρουρός από τη Σωτήρα (οικογενειακά, ψυχολογικά και στα οποία προσετέθησαν και τα αισθηματικά) εξηγούν την παράλογη του πράξη να πάει με το υπηρεσιακό τυφέκιο και να αδειάσει τη γεμιστήρα στον αέρα έξω από κατοικία στο Φρέναρος. Πληροφορίες του Πολίτη αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη πράξη… απελπισίας από τον εθνοφρουρό έγινε γιατί δεν έβρισκε ανταπόκριση στον έρωτά του για τη νεαρή φίλη του, η οποία αυτή την περίοδο απουσιάζει για σπουδές στην Αγγλία.”
Αυτά λέει μεταξύ άλλων η “εκρηκτική” αυτή είδηση της επικαιρότητας, αυτό το συγκλονιστικό ωσάν σφαίρα του G3 στη σιγαλιά της νύχτας γεγονός. Δεν θα ασχοληθώ με το ποιοι και πώς και αν πρέπει να πιέννουν στρατό επειδή ένεν τούτο το θέμα που θέλω να θίξω. Εγεννηθήκαν μου διάφορες απορίες σχετικά με το background αυτού του πυροβολημένου love story.
1. Η κοπέλα είναι πρωτοετής να υποθέσουμε;
2. Ο παπάς της ήξερε ότι είσιεν φίλο; (πάντως αν δεν το ήξερε, what a way to find out!)
3. Τζείνος ήταν σκοπιά. Ήταν ξημερώματα λαλεί. Με τη διαφορά της ώρας για την κοπέλα ήταν μεσάνυχτα περίπου. Άρα παίζει να ήταν σε κανένα πάρτι της εστίας, κανένα greek night, στη γειτόνισσα για μπιρίμπα. Άρα παίζει να αγνοούσε τα μηνύματά του και τις κλήσεις του (τζι αν έσιει τζαι so easy ο φαντάρος σάστα τζι εγύρασιν) τζαι εξόργισε τον, αναγκάζοντάς τον να προβεί σε πιο θεαματικές εκδηλώσεις του έρωτά του. Διότι πόσες φορές να της στείλεις σε μήνυμα το “Απόψε στη σκοπιά πονάει η μοναξιά κι εγώ αγαπημένη μου αντέχω”. Ο Κωσταντάς όπως και να το κάνουμε είναι πασέ. Ο δε Πανταζής κιτς. Άσε που τζαι τζείνη εν αντέχει πλέον να σε παρηγορεί απαντώντας σου σταθερά με Πυξ-φέρε-το-ξυραφάκι-Λαξ “ότι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο”, τάχα για την εξ αποστάσεως σχέση σας.
4. Είναι τόσον εύκολο να φύεις που τη σκοπιά τζαι που το στρατόπεδο με όπλο τζαι με σφαίρες; Εκτός τζι αν η δικαιολογία στον φρουρό της πύλης ήταν η εξής: “Ρε σειρά εσιάστηκα έναν λαό. Άησμε να πάω τζι ο μισός δικός σου”. Ήταν τζαι τζείνος λίο φαλλαρισμένος διότι η δική του η φιλενάδα επήε τωρά πίσω Γιάννενα που σπουδάζει τζαι έπαιξε πελλό.
5. Με ποια κριτήρια αποφάσισε ο νεαρός εθνοφρουρός σε ποιο σημείο του πούποτε να πυροβολήσει; Μήπως με τις 15 σφαίρες έγραψε στον αέρα Σωτήρα+Χρέναρος=L.F.E. (όπου Σωτήρα το όνομα/αρχικό του τζαι Χρέναρος το όνομα/αρχικό της τζαι χωρίς τες τελείες γιατί παν 3 σφαίρες έτσι).
6. Μήπως κάποια χωρκά προς τζείντες μερκές εν η Iowa της Κύπρου τηρουμένων των αναλογιών;
Ah, life is full of choices.
1. Έστω ότι στέλνει σε η φιλενάδα σου να της πιάσεις σερβιέτες με φτερά. Αν της πάρεις σερβιέτες χωρίς φτερά τζαι ένα red bull εν το ίδιο;
2. Πόση ομοιότητα έχουν οι γεναίτζιες που βάλλουν φωτογραφίες τους στο facebook με σουφρωμένα σιείλη με τες γεναίτζιες bloggers που γράφουν για την περίοδο τους στο blog τους;
3. Αν θεωρείς ότι είσαι ξεχωριστός επειδή έχεις στερεότυπα για τους άλλους (τα οποία κυρίως συσχετίζεις με τον εαυτό σου τζαι τες δικές σου πράξεις, τα δικά σου γούστα τζαι τις δικές σου επιλογές), πόσο στερεότυπο κάμμεις τον εαυτό σου;
Τούτη η ιστορία εν πραγματική με μερικές αλλαγές μόνο τζαι εν αφιερωμένη στον Χάρη.
Άνοιξε το μαύρο κάγκελο αργά. Τα πέτρινα σκαλιά, φαγωμένα από τον χρόνο, τα ανέβηκε δειλά και προσεκτικά, δεχόμενος σχεδόν απελπισμένα κάθε ερέθισμα που ερχόταν από γύρω του. Η μυρωδιά του γιασεμιού μπλεκόταν με το άρωμα της λεμονιάς, των άσπρων περιφραγμένων κρίνων, του βασιλικού, της γαρδένιας, της αγριοτριανταφυλλιάς. Σ’ όλα αυτά βρήκαν θέση και οι δύο μεγάλες γλάστρες με τα γαρύφαλλα που φύτεψε μαζί της.
Η άσπρη πόρτα με το μαύρο κάγκελο ήταν μισάνοιχτη. Το παραθυράκι της ανοιχτό για να μπορεί όποιος έρχεται να χώνει το χέρι του και να ανοίγει την πόρτα. Προσπάθησε να μην κάνει θόρυβο, μπορεί να κοιμόταν. Έσπρωξε σιγά την πόρτα και προχώρησε. Στα δεξιά το δωμάτιο του. Το παλιό του δωμάτιο έστω. Με στρωμένο το κρεβάτι, συγυρισμένο, μύριζε ακόμα φρεσκοπλυμένα σεντόνια και σφουγγαρισμένο πάτωμα. Στα αριστερά η κουζίνα. Όλα στη δική της σειρά, συγυρισμένη ακαταστασία, αλλά αν έψαχνες βελόνι μπορούσε να στο βρει. Βαζάκια μαρμελάδας παντού, κάποια άδεια, κάποια γεμάτα, γλυκά του κουταλιού και στο πάτωμα κατσαρόλες με ελιές σε αλατόνερο και σύκα παστά.
«Καλωσόρισες αγόρι μου», άκουσε να του λέει. Γύρισε πίσω για να την δει. Την αγκάλιασε σφιχτά ψιθυρίζοντάς της «ήρθα καλή μου, πού αλλού να πάω;». Τα άσπρα της μαλλιά τα είχε λυτά κι έπεφταν στους ώμους της. Λίγες φορές την είχε δει έτσι. Μεγάλωσε τόσα χρόνια μαζί της κι ακόμα ένιωθε πως συνεχώς ανακάλυπτε και μια νέα πλευρά της. Τα μεγάλα γαλανά μάτια της τον κοιτούσαν λες και ήθελε να αγκαλιάσει και το τελευταίο του κύτταρο.
Κάθισαν στην αυλή πλάι-πλάι. Απέναντί τους η λεμονιά.
-Έχω φτιάξει κουνέλι με πιλάφι που σ’ αρέσει γιε μου. Να φας μετά. Έχω να σου πω πρώτα. Μεγάλωσες στην ορφάνια παιδί μου. Κι ας ζουν κι η μάνα σου κι ο πατέρας σου. Ξέρω ότι πόνεσες. Σε άκουγα πως έκλαιγες παιδί μου κάθε βράδυ. Εγώ σε έπαιρνα απ’ τις γωνιές που κρυβόσουνα στα τραπέζια τα γιορτινά επειδή όλοι ερχόντουσαν με τις οικογένειές τους. Και το σχολειό γι’ αυτό το παράτησες. Το ξέρω. Πόσο να αντέξει ένα παιδάκι να μην του φτιάχνει ποτέ η μάνα του το γάλα του το πρωί; Και πόσο να κάνει υπομονή ότι μια φορά θα θυμηθεί ο πατέρας του να πάει να το πάρει απ’ το σχολείο ή να το δει στη γιορτή που ‘χει να πει ποίημα; Το ξέρω παιδάκι μου ότι η καρδιά σου φως δεν είδε όταν μεγάλωνες. Άμα τώρα πρέπει να το βρεις αυτό το φως. Και να πας να την δεις γιόκα μου. Λεβέντης έχεις γίνει. Άντρας και άνθρωπος σωστός. Δεν είναι το κρίμα μήτε η λύπηση. Ειν’ η αγάπη. Κι αυτή έκανε τα λάθη της. Παιδί ήτανε κι αυτή όταν σε γέννησε. Δεν μπόρεσε να νιώσει. Εσύ όμως μπορείς.
Όση ώρα την άκουγε έκλαιγε. Ήξερε ότι γι’ αυτό τον ειδοποίησε να έρθει να μιλήσουν. Ήξερε ότι θα έβρισκε τον τρόπο να του δείξει το δρόμο σαν μάνα. Για να σμίξει ξανά με τη μάνα του. Τώρα.
Τρεις μήνες πριν η γυναίκα που τον γέννησε κατά λάθος (μάνα δεν δεχόταν να την πει ποτέ) είχε το ατύχημα. Της έκοψαν το πόδι μέχρι το γόνατο. Δεν πήγε να τη δει ούτε στο νοσοκομείο, παρόλο που του έλεγαν ότι τον ζητάει. «Εμένα μου κόψανε την καρδιά μου χίλια κομμάτια και την πέταξαν. Κι εγώ τους ζητούσα. Δεν ήρθε κανένας τους. Γιατί να πάω εγώ;». Αυτή ήταν η απάντησή του.
Τώρα όμως δεν μπορεί να σκέφτεται έτσι. Τώρα που μίλησε μαζί Της. Με την αγία μαμά του όπως τη λέει. Με τα άσπρα της μαλλιά και τα γαλάζια της μάτια. «Το κύμα κι ο αφρός του», της έλεγε συχνά. «Κι εσύ ο βράχος μου παιδί μου», του έλεγε αυτή όταν μεγάλωνε και ψήλωνε και δυνάμωνε.
«Θα πάω να τη δω», της είπε προσπαθώντας να δείξει πρόθυμος.
Εκείνη σηκώθηκε αργά, πήρε το χέρι του στα δυο της χέρια, το έσφιξε για λίγο και τον φίλησε στο μέτωπο. Του έβαλε να φάει, του τραγούδησε για τα παιδιά της γειτονιάς του και τον αποχαιρέτησε όταν άρχισε να σουρουπώνει.
Την επόμενη μέρα μια γυναίκα με κομμένο πόδι έγινε μάνα 25 χρόνια μετά τη γέννα. Ένας άντρας 25 χρονών, ορφανός πριν καν γεννηθεί, γνώρισε τη μάνα του. Και μια γιαγιά γέμισε κι άλλα βαζάκια με μαρμελάδα.
Καλή χρονιά καταρχήν. Με υγεία κυρίως.
Επειδή μαύρη μαυρίλα πλάκωσε τελευταίως στα ποστ μου (αν και το Εικόνες εν το θεωρώ απαισιόδοξο) let’s light up. Θα κάμω μια λίστα με προσωπικές επιλογές για το 2009.
Quote of the year: I plan to live forever. So far, so good. E.I.
Βιβλία για να διαβάσετε:
1. Beautiful children (Charles Bock)
2. Tank Girl (Jamie Hewlett – Alan Martin)
3. Watchmen (Alan Moore – Dave Gibbons)
4. Arkham Asylum: A serious house on serious Earth (Grant Morrison – Dave McKean)
5. Batman: The Killing Joke (Alan Moore – Brian Bolland)
Ταινίες για να δούμε:
1. Watchmen (6 Μαρτίου)
2. X-MEN Origins: Wolverine (1η Μαΐου)
3. Bruno (15 Μαΐου)
4. Terminator Salvation (22 Μαΐου)
5. Transformers: Revenge of the fallen (26 Ιουνίου)
6. Public Enemies (1η Ιουλίου)
7. Inglourious Basterds (21 Αυγούστου)
8. Sherlock Holmes (20 Νοεμβρίου)
9. Nine
10. The imaginarium of Dr. Parnassus
Το soundtrack της χρονιάς:
1. Slipknot – All hope is gone
2. Metallica – Death Magnetic
3. Διάφανα Κρίνα – Κι η αγάπη πάλι θα καλεί
4. Meshuggah – obZen
5. John Frusciante – The Empyrean
6. Steven Wilson – Insurgentes
7. Kreator – Hordes of Chaos
8. Mastodon – Crack the Skye
9. Michael Franti & Spearhead – All rebel rockers
10. Δισκογραφία Pink Floyd
Bonus: Έφη Θώδη – Η Έφη Θώδη τραγουδάει AC / DC
DVDs προς αγοράν:
1. David Gilmour – Live in Gdansk (5 disc special edition – έσιει τζαι πένα τζαι ticket, εν πόρωση!)
2. Jeremy Clarkson – Thriller
3. Fire in the Valley: Female Genital Massage
4. Fire on the Mountain: Male Genital Massage
5. Η Πολυάννα οδηγεί Hayabusa: extended version
Youtube video: Jim Breuer – MTV Icon – Metallica
Youtube video 2: Βρε do you, do you?
Youtube video 3: He doesn’t like green eggs and haaam!
Αυτά προς το παρόν. Εισηγήσεις δεκτές. Cheers!
