Κορυφαίο

Στα μαγειρεία του Κορυδαλλού, 22/2/09:

Μάγειρας: Βασίλη έχει πατάτες μπλουμ σήμερα.
Βασίλης Παλαιοκώστας: Άσε, θα φάω έξω.

Ο κιθαρίστας

-Αρέσκει μου πολλά ο κιθαρίστας, είπε της φίλης της στο αυτί. Ήπιε λίη μπύρα ακόμα τζαι έγυρε πίσω στην καρέκλα της. Ετίναξε τα μαλλιά της πίσω, εγύρισε τα μες τα σιέρκα της παντές τζι εν να τα έπιανε κότσο τζι άφηκε τα να απλωθούν στους ώμους της. Εθώρε τον συνέχεια τζείνον. Έστριψε το σώμα της με τρόπον ώστε ολόκληρη να εν γυρισμένη πάνω του. Τζείνος ήταν αφοσιωμένος στην κιθάρα του. Εθώρεν συνέχεια χαμέ τζαι καμιά φορά όταν εσήκωννε την κκελέ του εθώρεν πάνω τζαι τα μάθκια του ήταν κλειστά.

Η νύχτα ετζύλισε τζαι τα φώτα ανάψαν. Τα ποτά εφκιερώσαν, ο κόσμος έφευκε χορεύκοντας τον χορό της μέθης τζαι της παρέας. Τζείνη έμεινε τζιαμέ μόνη της. Ήθελε να του μιλήσει. Τζείνος εσυγύρισε τα πράματα του με πολλή στοργή, ή έτσι της εφαίνετουν. Εφύλαξε τζαι την κιθάρα, έβαλε την στον ώμο τζαι έκαμε να φύει. Επήε εστάθηκε μπροστά του τζαι έτεινε το σιέρι της. Είπε του με τον πιο γλυκό τόνο της φωνής της το όνομα της τζαι ότι πάει πολλά συχνά για να τον δει επειδή θαυμάζει τον τζαι επειδή θέλει να τον γνωρίσει καλύτερα. Εκοντοστάθηκε. Εθώρεν την που πάνω ως κάτω τζαι ετραβήχτηκε πίσω.

- Είδα σε ότι έρκεσαι συχνά. Αλλά κάθε φορά που έρκεσαι είδα σε ότι φορείς ψηλά τακούνια, ντεκολτέ, τα μάθκια σου έχουν σκιές τζαι τα σιείλη σου εν παράταιρα κότσιηνα. Εν νομίζω να θέλω να γνωρίσω μιαν ξένη που για να με γνωρίσει γίνεται πιο ξένη του εαυτού της.

Εγίνηκεν ολοκότσιηνη. Κάτω που το μακιγιάζ όμως.

You can’t let them survive

Πιστεύκω πολλά στο δόγμα “You can’t let stupid people survive”. Πιστεύκω στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, όπως τζαι στην εξέλιξη ούλλων των ζωντανών οργανισμών. Εν να μου άρεσκε σε κάποια φάση να δω τα ζώα της ζούγκλας ας πούμε να εξελιχτούν τόσο πολλά που να μπορούν να αντιμετωπίσουν τους μικροτσούτσουνους που τα σκοτώνουν για να τα κάμουν τσάντες τζαι παπούτσια τζαι εν να μου άρεσκε ακόμα παραπάνω το ανθρώπινο είδος να εξελιχτεί με τρόπο ώστε οι ίδιοι να σκοτώννουμεν τζείνους που μας ντροπιάζουν σαν είδος του πλανήτη. Πιστεύκω επίσης τζαι στην παθητική ευγονική. Όπως λέει τζαι ο Κάρλιν, τζείνος ο μιτσής που καταπίννει τα παραπάνω ππιριλιά για να νικήσει τους άλλους τζαι πεθανίσκει συνεισφέρει στο ότι βοηθά να μειωθεί η ύπαρξη τζαι η πιθανότητα αναπαραγωγής ανθρώπων που καταπίννουν ππιριλιά για να νικήσουν σε ένα παιχνίδι. Τζείνος που εν τον βοηθά ο νους του να καταλάβει ότι πας στη μοτόρα πρέπει να φορεί κράνος τζαι πιστεύκει ότι εν cool να μεν φορεί, he is as cool as dead.

Τζαι δκιαβάζω σήμερα μιαν είδηση για μια 37χρονη που επήε στο σούπερμαρκετ στο Λονδίνο τζαι έπιασε την σειρά των άλλων τζαι ένας που τους άλλους έκαμε της παρατήρηση. Ετσακώθηκε μαζί του τζαι εφκήκε έξω τζαι έπιασε τηλέφωνο τον 38χρονο φίλο της να έρτει να κάμει τέττε τον τύπο που την έκαμε παρατήρηση. Ο βιλλάς φίλος της ήρτε τζαι η δεσποσύνη έδειξε του λάθος πλάσμα, ο βιλλάς εππούνιαρε λάθος πλάσμα τζαι το λάθος πλάσμα… κατά λάθος επέθανε.

Τζαι αφού εγίνηκε τούτον ούλλο το κακό, η δεσποσύνη λαλεί του φίλου της “πρέπει να έβρουμε τον σωστό άνθρωπο. Ένεν τούτος”. Τζαι τζείνος εσυμφώνησε τζαι μάλιστα είπε του υπεύθυνου καταστήματος που επήε να δει τι έγινε ότι θέλει να υπερασπιστεί την φιλενάδα του.

Διερωτούμαι: Ένεν ντροπή τούτα τα πλάσματα να τα αφήνουμε να επιβιώνουν; Εν είμαι υπέρ της θανατικής ποινής. Όι. Απλά θεωρώ ότι πρέπει να αντιληφθούμε επιτέλους ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων που δεν πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερες τζαι που οπωσδήποτε δεν πρέπει να αναπαράγονται. Για να μεν σκοτώννουνται άδικα πλάσματα που απλά εβρεθήκαν σε ένα σούπερμαρκετ, για να μεν ακούμε άλλες ειδήσεις τύπου “δεν φορούσε κράνος ο άτυχος νεαρός” (ατυχές επίθετο το άτυχος by the way), για να μεν ξαναφκεί στην τηλεόραση καμιά Έφη Θώδη τζαι να της δώκουν ένα καημένο αρνί να χαριεντίζεται τζαι πολλά πολλά άλλα που ούλλοι θωρούμε καθημερινά τζαι που εξεκινήσαμε να τους διούμε λογική τζαι να τα θεωρούμε φυσιολογικά.

Υ.Γ. Μεθαύριο εν να πάω να δω τζαι να γνωρίσω τη μετενσάρκωση του Bill Hicks – Carl Sagan meets Bill Hicks τζαι νομίζω εν να κάμω λίες μέρες να συνέλθω τζαι να επανέλθω. Επίσης κοπιάστε στα μωρά τον Μάη.

Ιδέες και λύσεις

Σήμερα εδκιάβασα στον Πολίτη ένα άρθρο με συμβουλές για την ημέρα του Αγίου -υπάρχω για να ανασαίνει η αγορά τη νεκρή περίοδο μετά τις γιορτές- Βαλεντίνου. Κατά την άποψη μου τούτο το άρθρο είναι ελλιπέστατο. Κάμει απλές αναφορές σε ιδέες ενώ εν να μπορούσε να δίνει τις οδηγίες, τις κατευθυντήριες γραμμές στην κάθε ενδιαφερόμενη. Τζαι επειδή αρέσκει μου να συμβάλλω στην εδραίωση του trash υποτιθέμενου ρομαντισμού ως τρόπου έκφρασης συναισθημάτων θα αναπτύξω το άρθρο του Πολίτη (το οποίο είναι ανυπόγραφο παρεμπιπτόντως).

Ο τίτλος του άρθρου είναι “Μάγεψέ τον στη στιγμή“. Μάλιστα. To the point.

Και συνεχίζει: “Αύριο είναι η μεγάλη σου ευκαιρία να πεις αυτό που σκέφτεσαι εδώ και καιρό. Το “Σ’ Αγαπώ”. Θέλεις όμως ένα δημιουργικό τρόπο;” Εν θα επιχειρήσω καν να αναλύσω πόσο άκυρο εν τούτο το κομμάτι. Εν να χρειαστώ ολόκληρο ξεχωριστό ποστ για να εξηγήσω πόσο χαμηλής νοημοσύνης είναι να σκέφτεσαι ότι η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου εν η πιο μεγάλη ευκαιρία να πεις του άλλου ότι τον αγαπάς.

Και πάμε (background μουσική τα “Αν υπάρχει αστιγματισμός τότε είναι στα μάτια σου” και “Έχουμε αγάπη μου γίνει στη μηχανούα σελίνι”)

Σκάψε στην άμμο
Πέρα από ξάπλα, η παραλία μπορεί να είναι ένα πολύ καλό σημείο για να γράψεις το σ΄αγαπώ με τεράστια γράμματα. Άφησε τη φαντασία σου ελεύθερη και πρόσθεσε μία μεγάλη καρδιά και το αποτέλεσμα θα σε εκπλήξει. Κάνε έκπληξη στο αγαπημένο σου πρόσωπο, ενώ μπορείς να τραβήξεις και μία φωτογραφία και να του τη στείλεις.

Καταρχήν, δκιαλέουμε την παραλία. Προς Θεού όι το Μακένζυ. Εν χωριάτικο κοπέλες μου. Έβρετε μιαν ερημική παραλία (η Ορόκλινη προσφέρεται) τζαι μιαν βίτσα που ένα δεντρό, κατά προτίμηση όι πολλά μεγάλη ούτε πολλά λεπτή. Αφήστε την φαντασία σας ελεύθερη. Κάμετε καρδιούλλες, φκιορούθκια, πεταλουδίτσες, βάλτε λία στρασάκια, κανένα κομφετί, λίες σμάρτις, σημαιούες τζαι ομπρελούες που βάλουμε στα γλυκίσματα τζαι στα ποτά, κανένα στρινγκ κόκκινο με φιογκάκι πάνω που την κωλοσχισμαδιά, τέτοια πράματα. Όταν λέμε με τεράστια γράμματα το σ’ αγαπώ εννοούμε κάθε γράμμα να είναι περίπου όσο ένα κρεβατάκι της θάλασσας. Φροντίστε τα γράμματα να είναι ευανάγνωστα τζαι να μεν έσιετε ορθογραφικά. Σημειώστε αν θέλετε σε μια post-it (η οποία θα σας χρησιμέψει τζαι πιο μετά) ότι οι φράσεις είναι “Σ’ Αγαπώ” τζαι “Σ’ έχω ερωτευτεί” (αν πάτε νωρίς τζαι πιάετε τόπο). Εν προτιμότερο να τον πάρετε μαζί σας στην παραλία να του το δείξετε. Για παν ενδεχόμενο πιέννετε με την φωτογραφική τζαι φκάλτε το έργο σας για να του το δείξετε αν δεν καηλίσει να ‘ρτει.

΄Ασε τα σημάδια σου
Ξέρεις τη διαδρομή που κάνει ο σύντροφός σου για τη δουλειά κάθε μέρα; Μπορείς να χαράξεις το «Σ’ αγαπώ» σε κάποια χαρακτηριστικά σημεία, τα οποία ξέρεις ότι θα δει. Επίσης, μπορείς να χρησιμοποιήσεις άσπρη κιμωλία για καλύτερο αποτέλεσμα.

Για τούτη την ιδέα εν είμαι σίουρη αν εν πολλά νόμιμο γι’ αυτό για παν ενδεχόμενο κάμετε νύχτα ό,τι εν να κάμετε. Βεβαιωθείτε για την πορεία που ακολουθεί για να πάει δουλειά για να μεν πάει άδικα ο κόπος σας. Μερικές προτάσεις που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες:

-Πανό στο κτίριο της Υδατοπρομήθειας στο δρόμο που καταλήγει στο round about του Αντρέα Χαραλάμπους. Ένα “Κούλλη αγαπώ σε. Κούλλα” αρκεί. Εύκολο και απλό.

-Αν πιάνει σάντουιτς που τον Όμηρο (στον ίδιο δρόμο) πάρτε τους ασημόχαρτο ή χαρτοπετσέτες με τυπωμένο το ερωτικό σας μήνυμα. Έτσι θα το δει και ο αγαπημένος σας και όλη η Λευκωσία. Έτσι κι αλλιώς ο έρωτας περνά από το στομάχι!

-Κάμετε περιπτερούι που τζείνο που στήννει τζαι ο Ραδιομαραθώνιος στα φώτα στα Σφηνάκια. Πιάστε λίους εθελοντές τζαι βάλλετε τους να διούν flyer με το ερωτικό σας μήνυμα. Φροντίστε να τους ενημερώσετε ποιο είναι το αυτοκίνητο του αγαπημένου σας τζαι να του δώσουν το φυλλάδιο οπωσδήποτε. Το ίδιο μπορείτε να κάμετε σε ούλλα τα κεντρικά φώτα της Λευκωσίας.

-Ο τοίχος του Προεδρικού είναι ιδανικός για να εκφράσετε τον έρωτά σας. Πιάστε κιμωλία τζαι αντακώστε. Μπορείτε να του γράψετε ολόκληρα αποσπάσματα που τα αγαπημένα σας βιβλία της ιέρειας του trash ρομάντζου (για να μην ξεχνιόμαστε), μπορείτε να γράψετε οτιδήποτε σας συγκίνησε από το Sex and the city, στίχους από τα αγαπημένα σας τραγούδια τζαι στην ανάγκη ό,τι εσυγκρατήσετε που τις σειρές του Τσιάκκα.

Πες το με αστέρια
Κάνε έκπληξη στον σύντροφό σου σχηματίζοντας ένα «Σ’ αγαπώ» στο ταβάνι. Αρκεί να προμηθευτείς τον ανάλογο αριθμό φωσφορίζοντων αστεριών και μία σκάλα. Είναι σίγουρο ότι θα ξαφνιαστεί ευχάριστα.

Για να είμαστε ειλικρινείς, η σκάλα δεν είναι τελείως απαραίτητη. Αν φτάνετε τζαι πάνω σε σκαμπό ή καρέκλα πάλε γίνεται. Τζαι τα αστερούθκια που λάμπουν στα σκοτεινά εν τζαι εν απαραίτητο να εν αστερούθκια. Στα Jumbo εν να έβρετε πολλά ωραία σχέδια με καρδούλες, πλανήτες, φεγγαράκια, ζωάκια, λουλουδάκια, φαντασματάκια, πεταλουδίτσες τζαι οτιδήποτε υπάρχει σε υποκοριστική μορφή. Φροντίστε να τα πιάσει κάμποσον το φως για να λάμπουν πολλήν ώρα τζαι σιγουρευτείτε ότι το έτερον σας ήμισυ δεν φοάται τα σκοτεινά. Για να κάμετε το αποτέλεσμα πιο εντυπωσιακό τζαι γενικά για να φύει η φάτσα του κάμετε τζι άλλα περίεργα σχέδια με τα glow in the dark σκατούθκια, δώστε του perception altering drugs τζαι δείξετε του τα.

Σχημάτισέ το με κεριά
Προμηθεύσου πολλά κεριά ρεσό και σχημάτισε ένα μεγάλο «Σ’ αγαπώ» στο πάτωμα. Ο καλύτερος χρόνος για να αρχίζεις να ανάβεις τα κεριά είναι περίπου 10 λεπτά πριν ο σύντροφός σου μπει στο δωμάτιο. Επίσης, είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος για να δημιουργήσεις μία πολύ ερωτική ατμόσφαιρα.

Καταρχήν αν είσαι λίο Στιβ Έρκολ απέφυγε τζιερκά, φωθκιές, πυροτεχνήματα τζαι λοιπά παρόμοια. Επίσης αν εν τζαινούρκο το παρκέ. Εν κρίμα να γεμώσει σταξιές των τζιερκών. Εν πολλά ωραίος τρόπος να δημιουργήσεις ερωτική ατμόσφαιρα τα τζιερκά αν ξεκινήσεις τζαι στάσσεις τα πάνω στις ρώγες σου τζαι δεις την λίο Μαριάντα Πιερίδη με μπότα πάνω από το γόνατο, άμπρα κατάμπρα φωτιά και λάβρα kinky κοστούμι. Διαφορετικά εν απλά ένας τρόπος να σπαταλήσεις  βουτάνιο του αναπτήρα/σπίρτα άδικα.

Τράβηξέ του την προσοχή
Αν ξέρεις ότι ο σύντροφός σου θα διαβάσει ένα συγκεκριμένο περιοδικό ή εφημερίδα καλύτερα να την ξεφυλλίσεις εσύ πρώτα! Γράψε ένα «Σ’ αγαπώ» με ένα ποιηματάκι.

Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο που το να του βάλεις ένα ποιηματάκι του στιλ “Θα ‘μαστε για πάντα μαζί, εγώ κι εσύ, υπήρχες πάντα μέσα στη ζωή μου και θα πεθάνω μακρυά σου” στο Playboy/New Scientist/Total Off Road/Top Gear/Sportday που ακόμα να διαβάσει. Οκκέι, ίσως το να του κάμεις αποτρίχωση με κερί την πλάτη ενώ το ράδιο παίζει Westlife τζαι η τηλεόραση “Μίλα μου” μπορεί να εν καλύτερο.

Χαρτάκια Post-It
Γράψε το «Σ’ αγαπώ» επάνω σε χαρτάκια post – it . Φτιάξε όσα περισσότερα μπορείς και κόλλησε το στο γραφείο, στον καθρέφτη, στην ντουλάπα και όπου αλλού σκεφτείς.

Θυμάσαι το post-it που έγραψες για την παραλία; Εδώ θα σου ξαναφανεί χρήσιμο. Εννοείται ότι δεν είναι ανάγκη να είναι ένα απλό κίτρινο ποστ ιτ. Πλέον κυκλοφορούν ποστ ιτ σε σχέδιο καρδούλα, σιείλη, φύλλο, τσάντα, τακούνι τζαι ό,τι άλλο κιούτσι κιτς πράμα μπορείς να σκεφτείς. Πιάσε που ούλλα. Τζαι βάλε τα παντού. Στην οθόνη του pc του, στην φρεσκογυαλισμένη μοτόρα με λίο σπιτφίξ για να μεν την πάρει ο αέρας, στα άπλυτα του σώβρακα, στα ξυραφάκια, στα παγάκια μες στο θάλαμο, στο κάθισμα της τουαλέτας τζαι πάνω στο ρολό, στα αρχίδια του.

Καλή επιτυχία!

Έμαθες μου

- Να αγαπώ τα 33άρκα τζαι τα 45άρκα τζαι να καταλαβαίνω πόσο πολύτιμα ένουν τζαι πόσους θησαυρούς κουβαλά το καθένα τους

- Να αγαπώ να αναπνέω την μυρωδκιά της γης, της ελιάς, των σπαρτών, της θάλασσας

- Να αγαπώ τες συναυλίες τζαι τζείνο το αίσθημα της μυσταγωγίας που μόνο η μουσική μπορεί να σου δώσει

- Να αγαπώ το καλό φαΐ

- Να αγαπώ τη διαφορετικότητα των ανθρώπων τζαι να καταλαβαίνω πόσο σημαντικό ένι να τη σέβουμαι, να τη δέχουμαι τζαι να μαθαίνω που τζείνη

- Να αγαπώ τζαι να δέχουμαι ούλλες τες στιγμές της ζωής μου σαν μικρά τζαι μεγάλα μαθήματα που με κάμμουν ό,τι είμαι

- Να αγαπώ τον τόπο που εμεγάλωσα, την παράδοση τζαι την ιστορία του

- Να αγαπώ τον κόσμο που μεγαλώνω, τη φύση του κόσμου, τη φύση ούλλων των ζωντανών, τους κόσμους που ακόμα να ανακαλύψουμε

- Έμαθες μου να αγαπώ εσένα παπά μου. Τζαι να σε θαυμάζω τζαι να σε σέβομαι. Χρόνια καλά. Θέλω σε κοντά μου για πολλά χρόνια ακόμα.

Το φιλί του Γιάγκου

Σε μια συζήτηση με κάτι γνωστές μου, ερωτήσαν με γιατί αντιπαθώ τόσο πολλά την Χρύσα Δημουλίδου. Πρώτον, για τζείνο που εκπροσωπεί τζαι εκφράζει. Συνεπώς αντιπαθώ τις παλαβές γεναίτζιες που ό,τι θωρούν στα έργα τζαι ότι διαβάζουν στα Άρλεκιν-Βίπερ-Νόρα (τζαι τα παλιά τζαι τα σύγχρονα) πιστεύκουν το, που έχουν την εντύπωση ότι ο πρίγκηπας εν να έρτει όντως με άσπρη μερσεντές με πολλά άλογα τζαι που πιστεύκουν ότι άμαν κάποιος εν τες θέλει πρέπει να μείνουν τζιαμέ μπαστακωμένες διότι ποτέ εν εμάθαν ότι εν άτομα, ξεχωριστά, αυτόνομα, που μπορούν να έχουν τζαι βούληση τζαι νου να σκέφτουνται.  Επίσης τζείνες που μπαίνουν σε γκρουπ στο Facebook τύπου “Το να είσαι γυναίκα είναι τέχνη” (τζαι η μαλακία τέχνη είναι, διαδεδομένη από αρχαιοτάτων χρόνων), “Έχω κι εγώ ένα Mr Big στη ζωή μου” (τζι εγώ, το Big Mac). Εν να επανέλθω για τούτο το θέμα σύντομα. Τζαι μεν μου αρκέψετε τα “μα ασχολείσαι με το facebook”, φυσικά τζαι ασχολούμαι, θεωρώ το ένα που τα πιο δυνατά εργαλεία που μπορώ να έχω σαν ψυχολόγος. Δεύτερον, διότι δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται κάποια τόσο ατάλαντη τζαι τόσο τραγικά προβλέψιμη να φκάλλει βιβλία βίρρα τζαι να βρίσκουνται τζαι εκδοτικοί οίκοι να της διούν σημασία. Τζαι εννοείται ότι ένεν η μόνη. Υπάρχουν πολλές άλλες τζαι πολλοί άλλοι που γράφουν με τούτον τον τρόπο τζαι σε τούτο το επίπεδο τζαι όι μόνο κυκλοφορούν τα βιβλία τους, αλλά προωθούνται καταλλήλως τζαι γίνουνται best sellers. Ε μπόρω τζι εγώ. Εκδόστε με, εκδόστε με, τζαι στις γεναίτζιες δώστε με!!!

Φόρεσε το κοραλλί της νυχτικό και ξάπλωσε στο διπλό, άδειο της κρεβάτι. Άλλη μια μέρα έφυγε, άλλη μια μοναχική νύχτα ήρθε, φέρνοντας μαζί της, όπως κάθε νύχτα εδώ και ένα μήνα, αναμνήσεις από Εκείνον. Εκείνον, τον προδότη, τον αναίσθητο, τον εγωιστή. Εκείνον, τον πανέμορφο, τον άντρα, το καταφύγιό της. Στο μυαλό της ζωντανεύει ξανά η σκηνή στο σπίτι του. Εκείνος καθόταν στο δερμάτινο καναπέ κι εκείνη στεκόταν με την πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο πλάι στην πόρτα. Τον κοιτούσε κατάματα αλλά φοβόταν να τον πλησιάσει. Φοβόταν ότι το δίχτυ ασφαλείας που ένιωθε να την τυλίγει κάθε φορά που τον πλησίαζε θα την παγίδευε και πάλι. Δειλά δειλά άρχισε να του μιλά, με φωνή που έσπαγε από τους λυγμούς που δύσκολα συγκρατούσε, να του λέει ό,τι αισθάνεται. Να αφήνει τη βελούδινη καρδιά της στον κρύο και αφιλόξενο δερμάτινο καναπέ του. Ελπίζοντας απελπισμένα ότι θα την αγκαλιάσει. «Νιώθω ότι η σχέση μου μαζί σου είναι σαν καράβι. Κάποιες μέρες η θάλασσα είναι ήρεμη, νιώθω ότι κάνω βαρκάδα σε λίμνη. Αλλά κάποιες άλλες σηκώνεται φουρτούνα, άνεμος και κύματα τεράστια και άγρια, πανέτοιμα να πνίξουν στο πέρασμά τους την αξιοπρέπεια και τον εγωισμό μου. Μα κυρίως, αγαπημένε μου Γιάγκο, κυρίως νιώθω ότι η σχέση μας είναι σαν καράβι που δεν έχει προορισμό. Αρχίσαμε επιπόλαια, παρασυρμένοι από το πάθος μας και τη μανία του έρωτά μας, ένα ταξίδι που δεν ξέραμε που βγάζει και δεν μας ένοιαζε κιόλας. Μόνο να είμαστε μαζί. Αυτό είχε σημασία. Αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω ένα ταξίδι χωρίς να έχω ένα λιμάνι να με περιμένει, Γιάγκο. Κατάλαβέ με.» Περίμενε να τον δει να τρέχει κοντά της, να της πει αυτά που τόσο ήθελε να ακούσει, να την καθησυχάσει και να την κάνει ξανά να νιώσει ασφαλής. Μα δεν το έκανε. Την κοίταξε παγωμένος. «Ε, τότε φύγε». Αυτό της είπε. Μόνο αυτό. Αλλά αυτή η μικρή φράση ήταν αρκετή για να κάνει την Χριστίνα-Αλίκη (πάει τζαι σαν σετ το όνομα αλλά και το καθένα ξεχωριστά) να καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα οι μνήμες είναι θολές, σαν τα πράσινα της μάτια κάθε φορά που τον σκέφτεται. Μια πόρτα κλείνει βαριά πίσω της, το κορμί της πέφτει άψυχο πάνω στο πάτωμα του διαμερίσματός της και τα δάκρυά της πέφτουν καυτά στο κρύο μάρμαρο. Το επόμενο πρωί τη βρίσκει εκεί, σωριασμένη, παγωμένη, μόνη…(συνεχίζεται αν συνεχίσει να σιονίζει)