Ένας τύπος μελαχρινός πασιουρτής, με τη σκεμπέ να κρέμεται μπροστά που τη σέλα της μοτόρας της κότσιηνης να φωνάζει “Είσαι η πελλάρα μου” η ώρα 9:30 μες στο κέντρο της Λευκωσίας.
Ένα ταμπλό του αυτοκινήτου γεμάτο εικόνες-μαγνήτες, κομπολόγια, σταυρούς τζαι φυλαχτά.
Μια γάστρα γεμάτη οφτό τζαι δίπλα πατάτες, πουρκούρι τζαι αυκά οφτά, κάτω που την κληματαρκά.
Η μάνα μου κλαμουρισμένη τζαι ο παπάς μου γελαστός σαν το μωρό που του παίζεις.
Η γιαγιά λαλεί θα φυλάξει τα νυχτικά της τα τζαινούρκα άμπα τζαι χρειαστεί να πάει νοσοκομείο να τα έσιει άπαννα.
Παττίχα τζαι χαλλούμι πας στη βεράντα με μουσική υπόκρουση το “Κομμωτριάκι” του Θανάση Παπακωσταντίνου.
Ήρτα Κύπρο. Ήρτα σπίτι.
welcome back:)
Συλλυπητήρια.
Atleast, enjoy the weather :p
kalws se…pianw se 1000%…
Ο αέρας που μυρίζει υγρασία?
ta syllhphthria mou…
“Καλώς εβρέθημΑν”, εγώ έτσι το ξέρω
( είμαι τζι εγώ χωρκατοκομπάρσα στο σενάριον αλόπως)